Dit is een bericht van GFC Nieuws

INGEZONDEN- Het is niet bij een ieder bekend dat twee Nederlandse vrouwen, onderzoeksjournalisten van NRC, onlangs in Suriname zijn geweest voor het afnemen van interviews aangaande het gewetenloos neerknallen van enkele jonge totaal onschuldige muzikanten met een Surinaams uiterlijk.

Het drama vond plaats in de late avond in een kantoorpand met enkele verdiepingen in Rijswijk, Nederland, waar die avond ook een besloten en geheime meeting van de Raad voor de Bevrijding van Suriname zou plaatsvinden.

Het doel van deze twee NRC- journalisten, Mirjam van Zuidam en Anna Korterink, was om ook in Suriname meer informatie boven water te krijgen over de moorden op 7 maart 1985.

Vier mannen die niets met Suriname van doen hadden vormden een muziekband.

Zij waren die avond- er was ook een 5e persoon aanwezig- een toeschouwer- aan het repeteren op de derde verdieping toen er plotseling twee zwaar bewapende mannen binnenstormden en gericht het vuur op hen openden.

Drie van hen kwamen om het leven, de twee anderen raakten gewond.

Een van hen wist ondanks zijn verwondingen te vluchten naar het toilet, sloot zich op en hees zich omhoog waardoor hij de aanslag overleefde.

De daders dachten hem weer te hebben geraakt, omdat ze vervolgens meerder keren op de gesloten toiletdeur hebben geschoten.

Het werd voor de Nederlandse politie die nacht al vrij duidelijk dat de verkeerde personen zijn neergeschoten.

Het doelwit was de groep prominente Surinamers die op die avond in het gebouw aanwezig zou zijn.

BEKIJK OOK: VIAGRA VERERGERT LEVENSGEVAARLIJKE BLOEDVATUITSTULPINGEN, BLIJKT UIT STUDIE

Van mijn tante die toentertijd nauw betrokken was binnen het verzet tegen het militair bewind, heb ik vernomen dat het de bedoeling was dat er die bewuste avond een vergadering zou worden gehouden door de Surinaamse Bevrijdingsraad.

Onder meer de voormalige Surinaamse president Henk Chin A Sen, maar ook Somohardjo, Wilfred Lionarons en nog anderen waren van plan in het gebouw bij elkaar te komen voor een bespreking.

De meeting werd echter op het laatste moment afgeblazen, omdat zoals ik het van mijn tante heb begrepen, Somohardjo grieperig was.

Zij kreeg die donderdagmiddag voorafgaande aan het drama een telefoontje van de Surinaamse radiopionier, journalist en uitgever Wilfred Lionarons.

Oom Wilfred vertelde haar om een ieder die van plan was te komen op de geheime meeting, het zou gaan om 21 mensen, te bellen en uit te leggen dat die is geannuleerd aangezien Somohardjo wegens griepklachten niet meer zou komen.

Achteraf bleek het afzeggen voor de vergadering die avond door Paul Somohardjo het leven te hebben gered van een grote groep Surinamers.

Het zou waarschijnlijk, zeer zeker, een immens moorddrama zijn geweest.

Die nacht al werd een groot deel van de Surinamers dat zou vergaderen door rechercheurs wakker gebeld, thuis opgehaald en naar het politiebureau gebracht.

Voor hun veiligheid omdat de situatie grimmig was, maar ook om direct te beginnen met het onderzoek.

De politie in Nederland heeft mijn tante toentertijd verteld dat de huurmoordenaars naar alle waarschijnlijkheid de opdracht hadden gekregen om een ieder op de derde verdieping in het gebouw neer te schieten.

De opdrachtgever hadden er geen rekening mee gehouden dat de muziekband daar zou repeteren.

Het gebouw waar de Surinaamse prominenten die avond bij elkaar zouden komen. Hier werden de onschuldige muzikanten genadeloos om het leven gebracht

De criminelen zouden alle ruimte hebben gehad, want het gebouw was in een verlaten omgeving, een toen nog niet geheel afgebouwd industriegebied, Plaspoelpolder, waar na 18.00 uur weinig mensen langsreden.

Frappant vind ik het dat Somohardjo recent aan de twee  NRC- journalisten heeft verteld dat de vergadering van de Bevrijdingsraad die bewuste avond geen voortgang heeft gevonden omdat het een feestdag was.

Maar dat is niet de reden geweest.

Het lijkt er op dat Somohardjo zich heeft vergist of is vergeten waarom de bijeenkomst toen niet meer doorging.

Het was het griepje van Paul Somohardjo dat heeft weten te voorkomen dat tientallen onschuldigen werden neergeknald.

Het zou kunnen dat er nog andere  zwaarwegende argumenten zijn geweest om die meeting te cancelen.

Er was volgens mijn tante namelijk een vage tip binnen gekomen dat er iets zou gebeuren.

Het zou mij niet verbazen als men toen, om geen paniek te veroorzaken, maar het ziekteargument van Somohardjo heeft gebruikt om een ieder telefonisch af te melden.

Het wrange is dat drie volledig onschuldige muzikanten toch nog het slachtoffer zijn geworden.

Ondanks er 25 rechercheurs op de zaak waren gezet, zijn de daders en opdrachtgever(s) van deze vergismoorden nooit aangehouden.

Foto: DHC/Sabine Molenaar

R. Pinas

DISCLAIMER: Publicatie van ingezonden stukken houdt niet in dat de redactie het eens is met de inhoud.

Dit is een bericht van GFC Nieuws

Dit bericht is afkomstig van GFC Nieuws. Bekijk het oorspronkelijke bericht hier.