Laat mij beginnen om vast te stellen dat in een goed functionerende democratie, een zekere mate van deviaties zich voltrekken, in tegenstelling tot wat aanvankelijk is afgesproken. In ieder geval behoort de politieke minister een onderhandelings- en uitvoerende functie te zijn.

Als er niets te onderhandelen valt voor de hoogste besluitvormer, c.s. uitvoerder als hoogste belangenbehartiger, dan is er immers geen convenant meer nodig om het landsbestuur aan te sturen en dan is de gang naar de stembus overbodig voor het stemmen of voor het houden van verkiezingen, omdat er sprake is van een partijdictatuur, die handelt naar datgene wat die terecht vindt.

Los van de verworven ministerspost, is het gebruikelijk in democratische landen volgens het Westminster model, dat de vakminister zich omringt door enkele hoge staffunctionarissen die de partijwensen willen en kunnen ondersteunen, of waarmee die in ieder geval verzekerd is van de uitvoering en uitvoerbaarheid van zijn beleidsvoornemens.

Een belangrijke functie is die van uitvoerende directeur op een ministerie; de minister moet erop kunnen vertrouwen dat de directeur zijn beleid loyaal ondersteunt en uitvoert.

Wat in Suriname moet veranderen is dat benoemde districtscommissarissen in Suriname, in ministeriële functies worden gepositioneerd, omdat zij de eersten zijn die de meeste knowhow en bestuurlijke ervaring hebben genoten van de regio en het veld waar zij vandaan komen.

Suriname moet af van functies die worden bezet door loyalisten zonder enige bestuurlijke ervaring, omdat die zoals vaak is gebleken onmogelijk over de vereiste bestuurlijk inhoudelijke competenties kunnen beschikken voor het besturen van een ministerie.

Dit leidt anders tot de zeer onwelkome ontwikkeling, die uiteindelijk leidt tot een falende staat. Voorbeelden van falende staten of patronage staten, zijn Haïti, Griekenland en Venezuela. Suriname loopt volgens mij en Gajentaan het reële risico ook een falende staat te worden.

Het depolitiseren van Surinaamse ministeries, kan op basis van afspraken met betreffende bewindspersoon, dat slechts op basis van effectief en efficiënt uitvoeren van de vastgelegde convenant en onderschrijving daarvan, gekoppeld aan vakinhoudelijke kennis en kwaliteit mag en moet worden geselecteerd.

Hierbij worden alle functies, posities en ministersposten via een adequate HRM beleid ingevuld.

A.H.Tjauw-A-Hing/tjauwa@gmail.com

Dit bericht is afkomstig van GFC Nieuws. Bekijk het oorspronkelijke bericht hier.