De laatste tijd verschijnen er regelmatig artikelen van de Nederlandse journalist Paul Kraaijer op Surinaamse nieuws sites. Zo wijst hij in zijn recente column “Over klimaatverandering debatteren na een storm is ad hoc beleid” de Surinaamse politici streng terecht, naar aanleiding van het spoeddebat in De Nationale Assemblee van 21 juni over de gevolgen van de storm de dag daarvoor.

Paul Kraaijer (51) is een Nederlandse journalist en voormalig beroepsactivist, die in 2011 in opspraak kwam nadat was uitgekomen dat hij vele jaren lang in Nederland een bestaan had geleid als “mol” oftewel beroepsinfiltrant, die royaal voor zijn diensten beloond werd door de AIVD. Moreel gesproken een zeer twijfelachtig gedrag, want van een journalist mogen wij als lezer toch een zekere objectiviteit verwachten en niet dat zo iemand zich grif laten betalen door geheime diensten . De vraag blijft dan altijd hangen, in hoeverre de berichtgeving van die journalist niet gemanipuleerd is op verzoek van de betreffende geheime dienst.

Ik heb ooit eens een zeer onthullend boek gelezen van de Zuid- Afrikaanse journalist Gordon Winter, die ten tijde van de Apartheid jarenlang het nieuws manipuleerde in opdracht van de “BOSS”, de in die jaren gevreesde geheime dienst van Zuid Afrika. Wie dit boek heeft gelezen, weet hoe gevaarlijk de connectie tussen een geheime dienst en een journalist kan zijn voor democratie en persvrijheid.

Nu heeft Paul Kraaijer inmiddels zijn zonden opgebiecht en hij heeft zich in Suriname gevestigd als freelance journalist, dus we moeten hem misschien het voordeel geven van de twijfel. Van iemand met een dergelijk verleden, zou je toch op zijn minst enige bescheidenheid verwachten. Die ontbreekt echter volkomen, want Kraaijer verwijt de Surinaamse politici “onbeschaamdheid” in het tentoonspreiden van hun onwetendheid over de oorzaken van de klimaatverandering. Het kan best zijn dat Kraaijer door zijn verleden van (door de AIVD gesponsorde) milieuactivist, iets meer weet van de oorzaken van klimaatverandering dan de gemiddelde Surinamer, maar er zijn andere (meer bescheiden) manieren om die kennis naar voren te brengen.

Daarom is mijn tip voor Paul Kraaijer om dat typisch Hollandse vingertje, dat toontje van alles altijd beter weten, voortaan maar achterwege te laten in zijn artikelen. De Surinamers houden daar nu eenmaal niet van, en gezien het verleden is dat méér dan begrijpelijk… Overigens, ik heb er zelf ook last van en wie mijn artikelen leest over de Surinaamse politiek zal er ongetwijfeld tientallen voorbeelden uit halen van die schoolmeesterachtige betweterigheid, waar wij bakra’s nu eenmaal een patent op schijnen te hebben. Het zal de Nederlandse volksaard wel zijn, het is vaak ook niet slecht bedoeld, maar meestal werkt het totaal averechts.

Dus Paul, neem een Parbo biertje, relax, verdiep je eens in al die prachtige culturen die Suriname zo rijk maken. Schrijf over de schoonheid van de Surinaamse flora en fauna, zet desnoods je ideeën over natuurbehoud en klimaatverandering uiteen, maar probeer dat typisch Hollandse vingertje er buiten te laten!

Jan Gajentaan

In de rubriek ‘Ingezonden’ stelt GFC Nieuws een ieder in de gelegenheid om een eigen mening of visie te geven op alle actuele ontwikkelingen en/of relevante onderwerpen. Stukken die geplaatst worden komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de visie en/of de mening van de redactie.  De redactie heeft het recht om de stukken wel of niet te plaatsen, in te korten of te redigeren, zonder de mening en/of visie van de inzender aan te tasten. Er worden alleen stukken geplaatst die behoudens een ieders verantwoordelijkheid voldoen aan wat gesteld wordt in de Surinaamse wetgeving.

Dit bericht is afkomstig van GFC Nieuws. Bekijk het oorspronkelijke bericht hier.