In Sipaliwini bijvoorbeeld is de werkloosheid volgens de jongste volkstelling 28%. Het overgrote deel van de beroepsbevolking dat een inkomen heeft in het achterland zit in de informele sector zit. In deze regio is de informele sector de grootste werkgever, weet BEP-vertegenwoordiger in DNA, Ronnie Asabina. In de praktijk is de informele sector ook een bar slechte werkgever met weinig of geen arbeidsbescherming, onveilige werkomstandigheden, gebrek aan kansen en sociale bescherming, geen rechtsbescherming en sociale zekerheid, met doorgaans bijzonder lage, onzekere en precaire inkomens. Een ding is zeker, werken in de informele economie is volgens hem geen keuze voor de grote meerderheid van de burgers in het binnenland. In bepaalde landen en regio, misschien ook in ons geliefd land is de informele sector de grootste werkgever. De regering mag volgens de volksvertegenwoordiger niet onomwonden of gevoelig ervan uit gaan dat “het makkelijk is om mensen in de informele sector formeel te maken en ziektekosten premie te laten betalen. Hetgeen nu wordt voorgespiegeld moet juist zijn. Er zal behoorlijk veel tijd, energie en offers gestopt worden om de informele sector te verbeteren. In dat kader wenste hij van de regering te weten hoeveel procent van de actieve bevolking de informele economie tewerkstelt. Heel veel activiteiten vinden volgens hem plaats buiten het toepassingsgebied van deze wet. Daarom pleit hij voor een transitieproces van de informele economie naar de formele economie. De vraag is hoe dit proces zal plaatsvinden en als het bekend is hoeveel tijd hiervoor is uitgetrokken.( Edunet)

Dit bericht is afkomstig van GFC Nieuws. Bekijk het oorspronkelijke bericht hier.