Bij de informele grensovergang Back Track bij Zeedijk in het district Nickerie zijn de tijden blijven stilstaan en de chaos alleen maar verder toegenomen.
Als aankomende passagier wordt links en rechts aan je getrokken en aan je bagage door een zwerm hosselaars, waarbij het direct duidelijk is dat er totaal geen enkele controle of toezicht aanwezig. De wet van het sterkste viert op de grenspost Back Track nog steeds hoogtij, waarbij alles kan en mag en alles vrij is om mee te nemen.

Plaatselijke landlord boothouders maken de dienst uit en passagiers zijn aan hen ook overgeleverd. Na betaling van SRD 50 en een plons in het water, zonder enige aanwezige zwemvest, waagt men zich voor een 25 minuten durende reis naar Skeldon Guyana. Dagelijks maken meer dan 500 personen gebruik van deze oversteek.

Bij aankomst in Skeldon worden de mensen verwelkomd door een loopbrug die je leidt naar een functionaris die vraagt naar je paspoort of ID-nummer en informeert naar je woonadres. Vervolgens wordt je bagage gecontroleerd, waarna je door een net onderhouden padje op de winkelstraat in Skeldon Down Town aankomt.

In oktober 2015 heeft de minister van Justitie en Politie, Jennifer van Dijk-Silos, bij een werkbezoek in district Nickerie, reeds gezegd dat de ‘Back Track-route’ gereguleerd moet worden. Verder heeft ze toen eraan toegevoegd, dat Juspol niet zoveel te zoeken heeft bij een grenspost, het is de Militaire Politie, de douane en de andere ministeries die post moeten vatten op de locatie. “Wij zijn er alleen om erop toe te zien dat er geen illegale mensen het land binnenkomen en dat er niet gesmokkeld wordt”.

Hoe lang zal deze ongecontroleerde situatie aan Surinaamse zijde nog blijft voortbestaan voordat de bevoegde autoriteiten daadwerkelijk beheersdaden zullen gaan uitoefenen en garanderen dat passagiers, menswaardig en gerieflijk de oversteek kunnen maken.

Ramesh Malahe
Advocaa

Dit bericht is afkomstig van Nickerie Suriname. Bekijk het oorspronkelijke bericht hier.