Op zoek naar bewonderingswaardigheden in het grensstadje Albina viel het oog op het monument van de Zwarte Beschaving  dat aan de waterkant van de Marowijnerivier prijkt. Het fotografisch vastleggen van het een en ander moest heimelijk geschieden vanwege de trefu van de marrons. Die vanuit de verte al met boze stem schreeuwen bedreigingen uiten om geen foto’s te maken. Deze trefu van de marron is er de oorzaak van, dat de foto’s die dit artikel illustreren, niet recht maar scheef zijn vanwege het stiekem maken van de plaatjes.

Vredesakkoorden

Het is bekend, dat marrons boos worden als er foto’s worden gemaakt van plaatsen waar zij zich ophouden. Menigeen leeft in de veronderstelling, dat het om geld of geschenken gaat. Bij het sluiten van de vredesakkoorden tussen het koloniale gouvernement en de weggelopen slaven werd overeengekomen, dat er periodiek goederen en producten die in het binnenland niet verkrijgbaar waren geschonken worden. 

Tegemoetkoming

Deze tegemoetkoming is als het ware traditie geworden. Tot op heden wordt van bezoekers uit de stad geschenken verwacht voor de granman, kapitein, basja of andere gezagsdrager. Dit symbolisch gebaar wordt voortgezet. Meestal krijgt de dignitaris van het dorp, dat bezocht wordt symbolisch een fles sterkedrank overhandigd.

Het monument, dat in verband met het 150 jarig bestaan van Albina  in 1996  werd neergezet staat er niet beter bij.

Traditie en cultuur

De weerzin tegen het maken van foto’s heeft volgens sommigen te maken met godsdienst en cultuur. Een bejaarde marron merkte op: “…Je maakt foto’s van mij. Gaat weg met de opname. Je neemt mij mee naar huis, ik weet niet waar ik terecht kom en hoe ik behandeld zal worden. Yu e tya mi fesi gwe, en ik zie mezelf nooit meer terug…”

 Vuile was

Dat er hinder wordt ondervonden bij het maken van foto’s schijnt niets te maken te hebben met het feit, dat de waterkant van Albina er niet ooglijk uitziet. Het is niet zo, dat de Albinezen en de autoriteiten de vuile was niet buiten willen hangen. Het is een troep, een ongeregeld zooitje, een plaatselijke en nationale schande. Iedereen loopt er onverschillig aan voorbij. Het lijkt erop, dat het niemand kan schelen, dat hun woonomgeving er getto achtig uitziet, of zien ze de viezigheid niet meer. Zo te zien zijn de slechte woon- en leefomstandigheden traditie aan het worden.

HD

Dit bericht is afkomstig van Dagblad Suriname. Bekijk het oorspronkelijke bericht hier.