Uit de hardnekkige wijze van kritiekvoering van de oppositie en in iets mindere mate ook wel van de vrije, onafhankelijke pers, blijkt dat er nog veel natte vingerwerk door de regering wordt aangeboden aan de DNA. Een DNA die nog steeds met een quorumprobleem worstelt. Met een nooit eerder gekende ijver, vlijt en voortvarendheid is het inderdaad ons hoogste college van staat gelukt –  maar dan ook wel niet zonder dure beloningen –  een fel bestreden wet, genoemd de Amnestiewet goedgekeurd te krijgen. Deze toch wel omstreden wet zit volgens vele deskundigen vol onvolkomenheden en wordt dan ook als een wetsproduct van generlei waarde door hen beschouwd.

Vanaf de aanname van die Amnestiewet lijkt het alsof de behandeling van de andere wetten  dezelfde geest van natte vingerwerk ademen. Ofschoon er telkens weer door de oppositie in het parlement gewezen wordt op de haastige en slordige wijze die aan de dag wordt gelegd door deze regering komt er toch geen verandering hierin. Niet zelden wordt – tegen de regels van de Grondwet  in – zelfs de DNA genegeerd. Beslissingen nemen hierdoor  veel meer tijd in beslag dan nodig is. Er is geen touw aan vast te knopen, geen lijn te bespeuren in het beleid. Prioriteiten worden steeds verschoven of op een onvoorstelbare manier gewijzigd. In tegenstelling tot alles wat aan dit volk beloofd is, lijkt men dezelfde ongelukkige weg op te gaan als ten tijde van de zgn. revo. Alleen de zonnesteekverschijnselen ontbreken nog, voor de rest lijkt het ons als van het zelfde laken een pak.

De voorzitter van de Millenium combinatie (MC) had eens gezegd:  “Als de voorzienigheid wil dat wij als partij – na een bepaalde tijd – het weer eens politiek voor het zeggen zullen hebben in dit land, dan zullen wij ze leren hoe een land wordt bestuurd.” Wat wij vandaag aan de dag zien gebeuren, heeft niets met regeren van doen. Dit is niets meer dan modderen en gevaarlijker nog het terzijde duwen van de Grondwet en andere wettelijke regelingen! Het is ten hemel schreiend. Vooral het beleid om de districten heen – in het bijzonder Commewijne en Coronie – met hun specifieke dijkproblemen, laat zien dat men geen kaas heeft gegeten van regeren. Regeren is vooruitzien. Een gebeuren dat totaal ontbreekt onder deze milleniumleiding.  Alles gaat verkeerd, zelfs de natuur lijkt ons niet goed gezind te zijn door de hitte die zich in de maand november laat gevoelen.

Het bouwen van noodzakelijke dijken heeft moeten wijken voor het versieren van de omgeving van het Onafhankelijkheidsplein. Een omgeving die steeds kleiner wordt van omvang. Aandacht wordt besteed aan een ver buiten de kom van de stad liggend modern hotel, instede van die middelen aan te wenden voor problemen die om een dringender oplossing schreeuwen. Mini-bakkerijen rijzen als paddestoelen uit de grond. Volgens zeggen heeft men geen vergunning daarvoor nodig. Er vindt ook geen controle plaats met als gevolg de mogelijkheid dat men allerlei ziekten, door slordigheid en nalatigheid zoals o.a. voedselvergiftiging, kan oplopen. De zeer belangrijke beslissing de overheidspensioenen waardevast te maken wordt steeds op de lange baan verschoven.

Kortom, we zijn duidelijk met een amateuristisch beleid bezig in deze milleniumperiode. Van professioneel werk in de leiding van het land is er geen sprake; er is zelfs geen begin daarvan te bespeuren. De zogenaamde prioriteitenlijst wordt telkenmale veranderd of men schuift de ernstige plannen voor zich uit en voert de populaire maatregelen uit met het doel het teleurgestelde volk een rad voor de ogen te draaien. Zo treft men voorbereidingsmaatregelen om vierbaanswegen aan te leggen, maar de eenvoudige bestaande wegen waarvan het verkeer noodzakelijkerwijs gebruik moet maken, worden niet onderhouden op de manier zoals het hoort. De discipline bij het openbare vervoer laat nog steeds veel te wensen over en het schoolvervoer te land en te water wordt niet op tijd betaald. Het verder modderen heeft thans volledig de plaats ingenomen van goed beleid.

Terwijl de regering van Suriname – met het buitenlands beleid – een geheel andere richting opgaat, feliciteert ons haast te noemen dictatoriaal staatshoofd de democraat, president Obama. Wie houdt wie voor de gek! Wat een mop! Wat een land!

Dit bericht is afkomstig van Dagblad Suriname. Bekijk het oorspronkelijke bericht hier.