Het is opvallend om te zien hoe de politieke partijen BEP en ABOP, die ooit samen met Seeka de A Combinatie vormden, steeds meer elkaars tegenpolen worden. BEP-leider Waterberg sluit iedere vorm van samenwerking uit bij de komende verkiezingen. Brunswijk van ABOP roept BEP op om zich weer bij AC aan te sluiten, maar zijn uitlatingen richting BEP zijn niet bepaald respectvol te noemen.

Brunswijk strooit openlijk met geld onder aanhangers en vindt dat niemand zich daarmee moet bemoeien. Hij spreekt over politiek als “gangster business” en noemt zichzelf “money tiger” (volgens artikel vandaag op StarNieuws). Politiek is in zijn ogen kennelijk iets dat gecombineerd moet worden met onverholen clientelisme (geld strooien) en intimidatie praktijken.

BEP heeft een heel ander verhaal en dat is eigenlijk altijd zo geweest, alleen wordt het verschil steeds geprononceerder. De BEP-leiders spreken veel over morele principes, zo veel dat het soms begint te irriteren. Politiek is nu eenmaal een combinatie van principes nastreven en belangen behartigen. Dat laatste geldt ook voor BEP. Laten we niet vergeten dat na de verkiezingen van 2010, het BEP (met PL) was die als eerste op de stoep stond bij de heer Bouterse met de bereidheid om hem president te maken, in ruil voor een aantal aantrekkelijke posities.

Overigens heeft ABOP in een later stadium precies hetzelfde gedaan, vanuit de gedachte dat het een unieke kans was de eigen doelen te verwezenlijken. Het gaat mij er niet om BEP in dit opzicht verwijten te maken, maar laten we ons niet beter voordoen dan we zijn.

Voor mij is het pijnlijk om te constateren dat Brunswijk een populistische weg is ingeslagen. Tenslotte heb ik hem en ook de partij ABOP jarenlang gesteund vanuit Nederland, meestal in nauw overleg met wijlen Drs. Eddy Dap, een prominente vertegenwoordiger van de marrons in Nederland en adviseur van Brunswijk tijdens de Binnenlandse Oorlog.

Ik weet dat de heer Dap altijd kritisch was over de neiging van Brunswijk om met geld te strooien onder zijn aanhangers. Dap heeft Brunswijk menigmaal daarop aangesproken. Het toenemende populisme van Brunswijk en later ook van Amafo zag hij met lede ogen aan. De heer Dap zag echter ook de goede kant van Brunswijk. Het is waar dat Brunswijk een sociale kant heeft en dat hij soms als een ware “power broker” in staat is zaken voor elkaar te krijgen, waar anderen falen.

Een ieder moet in de politiek zijn eigen morele grenzen bepalen. Voor mij is duidelijk dat het geen ondersteuning verdient als leiders politiek zien als “gangster business” of zich opwerpen als “money tiger”. Dat is in mijn ogen geen model dat duurzame ontwikkeling brengt of investeerders over de streep zal trekken, waardoor er meer werkgelegenheid komt.

Het zal er slechts toe leiden dat de rijkdommen verdeeld worden onder een kleine groep van vertrouwelingen, vrienden en familieleden, terwijl de rest van de bevolking een aalmoes krijgt toegeworpen. Ik vind het spijtig dat Brunswijk zich op deze wijze manifesteert.

Jan Gajentaan

Dit bericht is afkomstig van GFC Nieuws. Bekijk het oorspronkelijke bericht hier.